05 cze Oceniający mowę ciała
To osoba, która podczas spotkania nie tylko słucha, ale przede wszystkim przygląda się każdej wypowiadającej osobie i analizuje jak prezentuje się na scenie.
Pewnie zetknąłeś się niejednokrotnie z szacunkami jaki procent komunikacji stanowi przekaz niewerbalny, w tym mowa ciała. Nie skupiając się na precyzyjnych liczbach stwierdzić możemy bez wątpienia, że nie tylko co, ale i jak mówimy ma ogromne znaczenie. Nasza postawa, ruchy, gesty, wyraz twarzy, mimika mają niebagatelny wpływ na to jak zostaniemy odebrani przez słuchaczy i jak zrozumiane zostaną nasze wypowiedzi.
W Toastmasters uczymy się w praktyce jak pracować nad swoją mową ciała, jak udoskonalać przekaz niewerbalny. Wspiera nas w tym ewaluacja i wskazówki oceniającego mowę ciała.
Jeśli pełnisz tę rolę Twojej obserwacji i ocenie podlega:
– kontakt wzrokowy – czy mówca go utrzymuje, czy nie odwraca wzroku, czy nie patrzy w górę lub pod nogi (szczególnie w momentach zastanowienia), czy patrzy na publiczność, czy patrzy w oczy, a nie np. ponad głowami widzów, czy swoim wzrokiem obejmuje każdego, czy przenosi wzrok z jednej strony widowni na drugą, czy nie patrzy w jedno miejsce czy na jedną osobę zbyt długo lub zbyt krótko,
– mimika – czy odzwierciedla emocje adekwatne do treści mowy,
– uśmiech – czy pojawia się na twarzy mówcy, czym zjednuje on sobie sympatię słuchaczy,
– gesty – czy są spójne z treścią wypowiedzi, czy dobrze ilustrują i podkreślają to, co mówca chce przekazać, czy pojawiają się we właściwych momentach, czy nie są sztuczne, przesadzone, zbyt „aktorskie” czy niepotrzebnie dramatyczne lub wręcz przeciwnie czy nie ma ich zbyt mało lub wcale – wiadomo, że każdy ma swój własny poziom gestykulacji, przy którym czuje się komfortowo i wygląda naturalnie i ta nasza różnorodność jest normalna i wskazana, jednak istnieją pewne ramy minimum i maksimum, w których warto pozostać,
– czy nie pojawiają się gesty mimowolne, nieświadome, tiki nerwowe,
– postawa ciała – co mówi o osobie na scenie? Czy wyraża pewność siebie, swobodę czy może niepewność, zdenerwowanie, spięcie, a może nonszalancję czy arogancję? Czy postawa mówcy jest otwarta czy zamknięta?
– zajmowane na scenie miejsce – czy jest w centrum, a może mówca niepotrzebnie ustawia się z boku lub w tyle sceny?
– poruszanie się po scenie – czy mówca nie stoi w jednym miejscu czy się przemieszcza? Czy kroków nie jest za dużo, nie są za szybkie? Czy zmiana pozycji jest przemyślana i wpisuje się w strukturę mowy czy wręcz przeciwnie – jest zupełnie chaotyczna czy nerwowa?
– odwracanie się do publiczności – zwróć uwagę czy mówca obraca się w różnych kierunkach widowni, czy nie odwraca się tyłem do słuchaczy.
W raporcie końcowym opisz co zaobserwowałeś. Najlepiej u każdej osoby indywidualnie. Powiedz każdemu czy utrzymywał kontakt wzrokowy, w jakich momentach go tracił. Zaprezentuj wykonywane przez poszczególne osoby gesty ze wskazaniem czy było to z korzyścią dla wypowiedzi czy wręcz przeciwnie. Wyszczególnij jakie gesty w jakich momentach warto stosować, jakie stanowczo wyeliminować, które zastąpić innymi i wskaż jakimi. Uczmy się od siebie nawzajem.
Pamiętaj: jeśli jesteś oceniającym mowę ciała zaczynasz swoją pracę już od momentu kiedy osoba otwierająca spotkanie robi pierwsze kroki wchodząc na scenę. Przyjdź na spotkanie odpowiednio wcześniej. Zajmij takie miejsce, z którego będziesz dobrze widział całą scenę – bez względu na to, w którym miejscu stanie mówca i dokąd przejdzie. Niech nikt ani nic Ci nie zasłania – powinieneś widzieć całą sylwetkę mówcy, od stóp do głów. Usiądź odpowiednio blisko sceny, aby wyraźnie widzieć mimikę osoby na scenie. Przygotuj sobie długopis i kartkę na notatki, jednak nie pisz za dużo, najlepiej w skrócie – aby jak najmniej odrywać wzrok od przemawiającego. Twoje główne zadanie to obserwacja, a nie sporządzanie notatek!
No Comments